DEVLET KÜRT HALKLARI HDPPK'DAN KURTARMALI
Otuz küsur yıl, ölmekten yorulduk, konuşmaktan, yazmaktan yorulduk. Dil de kalem ve kâğıt da yorulabilir. Silahlar bile yoruldu. Türkiye'nin halkları utanmaktan yoruldu. Empati kurmaktan yorulduk. Fakat cellâtlar yorulmuyorlar.
"Barış" borazanları bağırıyorlar. "Kürt meselesini yalnızca silahla çözemezsiniz." “Doğru. Fakat "silahsız" hiç çözemezsiniz.”
Bağırıyorlar. Türkiye "güvenlikçi" politikalara dönüyor. DAEŞ militanlarının Paris'teki son eylemlerinden sonra Fransız devleti bunu bir "istisnai durum" veya bir "istisna durumu" olarak gördü ve "demokrasi"yi askıya aldı. Kimse bağırmıyor. 11 Eylül'den sonra ABD'de aynı şeyi yapmıştı.
"Özgürlük" mü "güvenlik" mi? HDPKK Türkiye'nin Kürt halklarına otuz küsur senedir, Demirtaş'ın ifadeleriyle müstakbel bir Kürt devleti için "güvenlik"lerini ertelemelerini dikte ediyor. Evlerinin, işyerlerinin altına hendek kazılan Kürtler güvenliklerini ertelemekten ve evlat acısı çekmekten yoruldu. Onlar yoruldu, katiller yorulmadı.
Yorulmaz, çünkü "etnik, radikal," sözüm ona "devrimci" milliyetçilik doymak bilmez bir canavardır. Hep daha fazlasını ister, daha fazlasını. Önce insan hakları, sonra anadilde eğitim, sonra "özyönetim," sonra federasyon, sonra konfederasyon, sonra bağımsız devlet ister. Bunlar büyük "Birleşik Kürdistan"a giden yolun kilometre taşlarıdır.
HDPKK'nın hendekleri Kürdistan'ın bağımsızlık savaşının Türkiye'deki ilk mevzileridir. Onlar için bu bir "kutsal" savaş, devlet açısından "terör"dür. Bunda şaşılacak bir şey yok.
Kürt meselesi Türkiye'nin sadece iç meselesi, iç güvenlik meselesi değildir, aynı zamanda dış meselesi, dış güvenlik meselesidir. Hatta daha fazla dış güvenlik, daha az iç güvenlik meselesidir.
HDPKK liderleri hendeklerde Türkiye'nin polis ve askerlerine kurşun yağdırırken, süper güçlerin önünde secde ederek, onların ayaklarını yalıyorlar.
HDPKK sadece Türkiye'de bir örgüt değildir, Ortadoğu'da bir örgüttür. Uluslararası bir örgüttür. Ve her yerde teyakkuz halindedir. Bu bir seferberlik durumudur. Türkiye'ye karşı seferberlik. Kürt örgütler Ortadoğu'da Ortadoğu devlet ve devletçiklerinin, dünyanın emperyal güçlerinin birbirlerine sıktıkları "mermi"ye dönüşmüştür. Ortadoğu'da "mermi" adı ister HDPKK, ister DEAŞ selefidir.
HDPKK Kürt selefiliğinin adıdır.
Güneydoğu'da HDPKK "militanları" hendeklerden kadın elbiseleriyle gizlenerek kaçıyorlar. Hendeklerin neresindeyiz? Hiçbir yerinde. Çünkü hendeksiz bir Türkiye istiyoruz. Hendeksiz!
Devlet güvenlikçi politikalarla hendekleri kapatıyor. Bununla Türkiye'nin Kürtleri için tarihinde ilk kez yapabileceklerinin en iyisini yapıyor. Kürt halkları kalaşnikofun sultasından kurtararak özgürleştiriyor. Giderek HDP'yi bile PKK'dan özgürleştirebilir. Güvenlik yoksa özgürlük de olamaz.
"Kürt sorunu" vardır. Fakat bu sorun öncelikle Kürtler dışındaki halklarımızın ve hatta Kürt halkların kahır çoğunluğunun sorunu değildir. Kürt sorunu "Bağımsız Kürdistan" ideali uğruna memlekete hendek kazan Kürtçü radikalizmin/selefiliğin sorunudur. Çünkü Kürt meselesi Ya "Kürt devleti" meselesidir ya da yoktur.
"Barış için devlet HDP'yi muhatap almalıdır. Sorun çıkarmayan Kürtleri değil, sorun çıkaran ve sorun olan Kürt elitleri muhatap almalıdır." Kimin kiminle barışı? Devlet askerini ve polisini öldüren bir örgütle nasıl barışabilir? Ayrıca sorun çıkaran Kürtler, yani HDPKK uluslararası bir örgüttür ve Irak'ta, Suriye'de, İran'da, Moskova'da, Brüksel, Paris ve New York'da başka güçlerden yardım dilenmektedir. Bu yüzden Türkiye için uluslararası bir tehdide dönüşmüştür. Devlet bekasını tehdit eden bir örgütle müzakere masasına oturmalı mıdır? Bu devletin değil, HDPKK'nın sorunudur.
HDPKK Kürt halklarımızın sırtındaki kambur, boynundaki çıbandır. Otuz küsür yıldır, Kürt halklarımızın çocuklarını ölüme yolluyor.
Gönüllü gidiyorlar.
Öyle mi?
Bir de annelerine ve babalarına sorun!
Hangi ve kaç Kürt anne çocuğunun dağlarda ve hendeklerde ölmesini, polisi veya askeri öldürmesini isteyebilir?
